Ernst
Wat is de betekenis van Ernst?
Ernst betekent: stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
Betekenis
- stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
- de keer dat men ernstig is
Voorbeelden van "Ernst" in een zin
- De ernst van de situatie bereikte zijn hoogtepunt.
- Ze sprak met grote ernst aan de gevolgen van haar beslissing.
Betekenis en uitleg van Ernst
Het woord 'ernst' verwijst naar de serieuze of belangrijke aard van een situatie of gevoel. Het kan betekenen dat iets niet lichtvaardig moet worden opgevat en dat er aandacht en zorg aan besteed moet worden.
Je gebruikt 'ernst' vaak wanneer je wilt benadrukken dat een kwestie serieus is, zoals bij een probleem dat om onmiddellijke aandacht vraagt. Ook in gesprekken over gevoelens of gezondheid kan het woord opduiken, bijvoorbeeld als iemand aangeeft dat ze zich in een ernstige toestand bevinden. Het geeft aan dat er weinig ruimte is voor grapjes of luchtigheid.
Voorbeelden
- Tijdens de vergadering werd de ernst van de situatie duidelijk, waardoor iedereen zich meer concentreerde op de oplossingen.
- Hij sprak met zoveel ernst dat ik meteen begreep dat hij het niet als een grap bedoelde.
- De ernst van haar ziekte maakte dat we allemaal extra voorzichtig met haar omgingen.
Woordoorsprong
Het woord 'ernst' is afkomstig uit het Oudnederlands en heeft verwanten in andere Germaanse talen, waar het ook een betekenis van serieuze toonaard heeft.
Veelgestelde vragen over Ernst
Wat is de betekenis van Ernst?
Ernst betekent: stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
Hoeveel betekenissen heeft Ernst?
Ernst heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft Ernst?
Ernst is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je Ernst in een zin?
Voorbeeld: “De ernst van de situatie bereikte zijn hoogtepunt.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘serieuze gestemdheid, oprechtheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1100