Flank

mannelijk/vrouwelijk (de)/flɑŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

zijkant van een samenhangend geheel
Het legioen werd in de flank aangevallen.
steile zijkant van een berg
Hij woont in de buurt, het is naar schatting de dertigste keer dat hij hier staat, met enerzijds het uitzicht op de beboste flanken van de Vogezen en aan de zuidwestkant het glooiende laagland van de Haute-Saône.
elektronica (elektronica) sterkst stijgende of dalende deel van een elektrisch signaal
deel van een bastion dat aan de courtine grenst

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zijkant’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1591

Engelsflank, side

Fransflanc, flanc

DuitsFlanke, Flanke

Spaansflanco

Zweedsflank