Oriënt

/oriˈjɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. landen in het Oosten (vanuit Europa gezien), Azië
    Maar er zijn ook momenten van verstilde, vanzelfsprekende kameraadschap en spiritualiteit gevoed door sacrale muziek uit de Oriënt en het Westen.

Etymologie

*via Middelnederlands "Oriënt" van "Orient" dat teruggaat op Latijn "oriens" "(de) opgaande (zon)"

Vertalingen

Engelseast