Stadhouder
mannelijk (de)/xxxx/
Wat is de betekenis van Stadhouder?
Stadhouder betekent: (geschiedenis) de plaatsvervanger van een afwezige vorst in een leen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (geschiedenis) de plaatsvervanger van een afwezige vorst in een leen
Voorbeelden van "Stadhouder" in een zin
- Het ambt van stadhouder bleef bestaan, ook al werden de noordelijke Nederlanden een republiek.
Veelgestelde vragen over Stadhouder
Wat is de betekenis van Stadhouder?
Stadhouder betekent: (geschiedenis) de plaatsvervanger van een afwezige vorst in een leen
Welk woordgeslacht heeft Stadhouder?
Stadhouder is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je Stadhouder in een zin?
Voorbeeld: “Het ambt van stadhouder bleef bestaan, ook al werden de noordelijke Nederlanden een republiek.”
Etymologie
* Samenstellende afleiding van stad (wat in het Middelnederlands ook "positie" of "rang" kan betekenen) en houden
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek