Vondeling

mannelijk (de)/ˈvɔndəˌlɪŋ/

Wat is de betekenis van Vondeling?

Vondeling betekent: een baby die ergens is achtergelaten en van wie de ouders niet bekend zijn

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een baby die ergens is achtergelaten en van wie de ouders niet bekend zijn

Betekenis en uitleg van Vondeling

Een vondeling is een kind dat verlaten is door zijn of haar ouders, vaak gevonden op een plek zoals een deurmat of in een park. Het woord roept beelden op van kwetsbaarheid en de hoop op een nieuw begin.

Je gebruikt het woord 'vondeling' vaak in situaties waarin je het hebt over kinderen die geen thuis hebben of die op een bijzondere manier zijn terechtgekomen in een opvangsituatie. Het woord heeft een emotionele lading en kan zowel medelijden als bewondering oproepen voor de mensen die zich om deze kinderen bekommeren. In de geschiedenis waren vondelingen vaak de slachtoffers van maatschappelijke omstandigheden, waardoor het een belangrijk begrip is in discussies over zorg en adoptie.

Voorbeelden

  • De vondeling werd liefdevol opgevangen door een pleeggezin dat hem alle kansen in het leven wilde geven.
  • In het oude Amsterdam werden vondelingen vaak achtergelaten bij het vondelingenhuis, waar ze een nieuwe start konden maken.
  • Het verhaal van de vondeling die uiteindelijk een succesvolle carrière opbouwde, inspireert velen.

Woordoorsprong

Het woord 'vondeling' komt van het werkwoord 'vinden', wat verwijst naar het ontdekken of tegenkomen van iets of iemand, vaak in een onverwachte situatie.

Veelgestelde vragen over Vondeling

Wat is de betekenis van Vondeling?

Vondeling betekent: een baby die ergens is achtergelaten en van wie de ouders niet bekend zijn

Welk woordgeslacht heeft Vondeling?

Vondeling is een mannelijk (de).

Etymologie

*Afgeleid van vinden

Uitdrukkingen

  • te vondeling leggen
  • (van een kind) achterlaten in de hoop dat iemand het kind vindt en opvangt

Vertalingen

Engelsfoundling
Fransenfant trouvé
DuitsFindelkind
Spaansexpósito
Russischподкидыш
Zweedshittebarn