Wil

mannelijk (de)/wɪl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de bereidheid of zin om iets te doen
De wil was er niet om de straat aan te vegen.

Om de wille van de smeer, likt de kat de kandeleer. — erg vriendelijk zijn tegen iemand die je niet mag om iets van diegene gedaan te krijgen
Tegen wil en dank (doen/zijn) — met tegenzin
Waar een wil is, is een weg. — als je iets echt wilt, dan zul je ook slagen /de weg vinden naar je doel
Dat wil zeggen — dat betekent

Engelswill

Fransvolonté

DuitsWille

Spaansvoluntad

Italiaansvolontà

Russischволя

Japans意志, いし, ishi

Poolswola

Zweedsvilja