aanbouw

mannelijk (de)/ˈambɑu/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het bouwen van iets aan een ander gebouw
het aangebouwde
De slaapkamer komt in de nieuwe aanbouw.
Het oude kasteel heeft vele aanbouwen.
Tegen haar verwachting in leidt de deur niet naar de binnenplaats, maar naar een van de bijgebouwen: een lage, langgerekte aanbouw.

* "aanbouwen", vergelijk "Anbau"

Engelsannexe

DuitsAnbau

Spaansdependencia, anejo

Deenstilbygning