aanfluiting

vrouwelijk (de)/ˈaɱflœytɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

pejoratief (pejoratief) iets dat belachelijk of schandelijk is
Het voordragen van Vladimir Poetin voor de Nobelprijs voor de vrede is een goed voorbeeld van een aanfluiting.
De Duitse buitenlandminister Johann Wadephul gelooft niet dat de Russische president Vladimir Poetin werkelijk openstaat voor vredesgesprekken met Oekraïne. "Als Poetin over vrede praat, is dat een regelrechte aanfluiting", zei Wadephul tijdens een persconferentie met de Oekraïense minister van Buitenlandse Zaken Andrii Sybiha. "Zijn schijnbare bereidheid om te onderhandelen is tot nu toe slechts een façade", vertelde Wadephul.
uiting waaruit blijkt dat iets belachelijk of schandelijk wordt gevonden

**[1] in de betekenis van ‘voorwerp van bespotting’ voor het eerst aangetroffen in 1637

Engelsmockery, farce

Fransdérision, honte, simulacre

DuitsHohn, Verhöhnung, Verspotting

Spaansafrenta

Italiaansmarameo, derisione

Portugeespiada

Zweedshån, spe