aanklager
mannelijk (de)/ˈaɲklaɣər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die een strafzaak aanspantHet eerste punt was, zoals verwacht, de mededeling van de openbaar aanklager, ene Ebba Bengtsson-Stàhle, dat zij weliswaar de leiding over het vooronderzoek had, maar uiteraard alle vertrouwen had in de competentie van de politie en rekende op een even goede samenwerking als altijd.
Etymologie
*afgeleid van aanklagen
Vertalingen
Engelsaccuser
Fransaccusateur
DuitsAnkläger
Spaansacusador, actor
Italiaansaccusatore
Poolsoskarżyciel
Deensanklager
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek