aardebaan

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈardəˌban/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bouwkunde (bouwkunde) het deel van een verkeersweg of spoorweg onder de wegverharding of het spoor dat de krachten van het verkeer naar de ondergrond afdraagt en de weg op de gewenste hoogte brengt
    Het construeren van een aardebaan op een slappe ondergrond geeft altijd aanleiding tot zettingen.