aardebaan
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈardəˌban/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (bouwkunde) het deel van een verkeersweg of spoorweg onder de wegverharding of het spoor dat de krachten van het verkeer naar de ondergrond afdraagt en de weg op de gewenste hoogte brengtHet construeren van een aardebaan op een slappe ondergrond geeft altijd aanleiding tot zettingen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek