afbreekbaarheid

vrouwelijk (de)/ɑv'breɡbarhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het kunnen breken van een molecuul in kleinere atomen of moleculen
Hij is in principe behoorlijk giftig, maar ook vrij snel afgebroken vergeleken met de klassieke, dikke, donkere olie. Natuurlijk is het slecht. Het zou een drama zijn als daar alles doodgaat, maar de kans daarop acht ik relatief klein, gegeven de vluchtigheid en de afbreekbaarheid van de stof.
Het is de eerste keer dat de Europese waakhond een stof aanwijst als ‘zeer zorgwekkende stof’ vanwege de risico’s die ontstaan door de niet-afbreekbaarheid en snelle verspreiding in het milieu

* afleiding van afbreekbaar

DuitsAbbaubarkeit