afhandeling

vrouwelijk (de)/'ɑfhɑndəlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de manier waarop iets wordt geregeld tot het af is
De afhandeling was netjes en we stonden snel weer buiten.

Etymologie

* van afhandelen

Vertalingen

Spaanstramitación, terminación

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek