afhandelingstermijn

mannelijk (de)/'ɑfhɑndəlɪŋstɛrmɛɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de tijd die nodig is om een bepaalde procedure tot een einde te brengen
    Aangezien groene energie mag worden geïmporteerd, kan het aanbod fors stijgen. Het PVE noemt dat een zorgelijke situatie, omdat de markt nu al beperkingen kent zoals lange afhandelingstermijnen.
    ”Wat er goed ging” dat de gemiddelde afhandelingstermijn met 22 dagen was afgenomen. Maar nu blijkt uit het jaarverslag van de commissie voor bezwaar- en beroepschriften dat de afhandelingstermijn maar met ruim een week is afgenomen, aldus D66.