annihilatie

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vernietiging
  2. natuurkunde (natuurkunde) proces waarbij materie en antimaterie elkaar vernietigen en waarbij zeer veel energie vrijkomt
    Door de explosie van annihilatie van materie en antimaterie zou de dunne schil van de stad op slag worden verscheurd alles daarbinnen veranderen in as.
    Er waren verscheidene hypotheses over de manier waarop het druppeltje zichzelf kon vernietigen, maar de maximale hoeveelheid energie zou vrijkomen uit annihilatie via antimaterie.

Etymologie

*afleiding van (nomact) van annihileren

Vertalingen

Spaansaniquilación