vernietiging

vrouwelijk (de)/vərˈnitəˌɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een einde maken aan het bestaan van iets
De vernietiging van Nagasaki door een atoombom maakte een einde aan een wereldoorlog.
‘Wie nu nog Tesla’s koopt en X gebruikt, wordt medeplichtig aan de vernietiging van vrijheid en democratie,’ kopte het doorgaans toch vrij bedeesde Nederlands Dagblad deze week boven zijn column[https://www.parool.nl/nederland/ik-kocht-deze-auto-voordat-we-wisten-dat-elon-gek-was-waarom-mensen-last-hebben-van-teslaschaamte-en-meta-ongemak~bb40c21d/ www.parool.nl (18 jan 2025)]

* van vernietigen .

Engelsdestruction, annihilation

Fransdéstruction

DuitsZerstörung, Vernichtung

Spaansdestrucción, exterminio

Russischуничтожение