vernietiger

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iets of iemand die iets of iemand kapot maakt
    Toen ze in 1979 de Nobelprijs in ontvangst nam, zei ze: „Abortus is de grootste vernietiger van vrede, want als een moeder haar eigen zoon kan vermoorden, is er niets dat mij verhindert u te doden en u verhindert mij te doden.” NRC Marc Leijendekker 5 september 2016

Etymologie

* van vernietigen

Synoniemen

verwoester

Antoniemen

bouwermaker
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek