antagonist
mannelijk (de)/ɑntaɣo'nɪst/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (medisch) tegenwerkend middel of orgaan
- (letterkunde) (film) belangrijkste tegenspeler (in een conflict)
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tegenstander’ voor het eerst aangetroffen in 1689
Vertalingen
Engelsantagonist, antagonist
Fransantagoniste, antagoniste
DuitsAntagonist, Antagonist
Spaansantagonista
Portugeesantagonista, antagonista
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek