arrest
Wat is de betekenis van arrest?
arrest betekent: een aanhouding, arrestatie, gevangenneming
Betekenis
- een aanhouding, arrestatie, gevangenneming
- (juridisch) een uitspraak van een hogere rechter (in hoger beroep of in cassatie)
Voorbeelden van "arrest" in een zin
- De politieman zei: "Je staat onder arrest!".
Betekenis en uitleg van arrest
Een arrest is een uitspraak van een hogere rechter, zoals een hof of een rechtbank, die een juridische beslissing vastlegt. Het kan gaan om verschillende soorten zaken, van strafrecht tot civiel recht, en heeft vaak verregaande gevolgen voor de betrokken partijen.
Je gebruikt het woord 'arrest' vooral in juridische contexten, bijvoorbeeld wanneer je spreekt over de resultaten van een rechtszaak. Een arrest kan precedentwerking hebben, wat betekent dat het invloed kan hebben op toekomstige zaken. Het is belangrijk om te weten dat een arrest meestal pas na een uitgebreide rechtsgang tot stand komt, en het kan complex zijn qua inhoud en juridische implicaties.
Voorbeelden
- Het hof heeft in zijn arrest duidelijk gemaakt dat de wet niet achterhaald is.
- Na het arrest van de Hoge Raad was de rechtsgang voor de betrokken partijen nog niet ten einde.
- In het arrest werd bevestigd dat de getuigenverklaringen onvoldoende bewijs opleverden.
Woordoorsprong
Het woord 'arrest' komt van het Latijnse 'arrestare', wat 'stoppen' of 'houden' betekent, en verwijst naar het 'vasthouden' van een juridische beslissing.
Veelgestelde vragen over arrest
Wat is de betekenis van arrest?
arrest betekent: een aanhouding, arrestatie, gevangenneming
Hoeveel betekenissen heeft arrest?
arrest heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft arrest?
arrest is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je arrest in een zin?
Voorbeeld: “De politieman zei: "Je staat onder arrest!".”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hechtenis’ voor het eerst aangetroffen in 1308