arrestant

mannelijk (de)/ɑrɛs'tɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die in hechtenis is genomen door de politie
    De arrestant wordt 'verdachte' genoemd totdat bewezen is dat hij de moord gepleegd heeft.
  2. juridisch (juridisch) iemand die krachtens een bevelschrift of vonnis op iemands goederen beslag legt

Etymologie

* van arresteren

Vertalingen

Engelsarrested person
Spaansdetenido
Italiaansarrestato
Poolsaresztant