assistent

mannelijk (de)/ɑsi'stɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon (persoon) iemand die een ander in diens taak ondersteunt
Zijn assistent zorgde voor het maken van een nieuwe afspraak.
Hij is de assistent van de burgemeester.
Hij was gekleed in een uniform met de aanduidingen van de SOE en de rang van sergeant, gedoucht en geschoren toen hij op de afrondende afspraak verscheen met kolonel Grumpy, zoals iedereen de chef noemde, en zijn twee assistenten.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘helper’ voor het eerst aangetroffen in 1535

Engelsassistant

DuitsAssistent, Mitarbeiter, Helfer

Spaansayudante, asistente

Poolsasystent

Zweedsassistent