aula

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈɑula/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) een grote ruimte of zaal in een gebouw
De centrale hal van de school functioneerde ook als aula.
Haar geest stapte over naar de aula van het uitvaartcentrum waar koffie werd gedronken.
bouwkunde, verouderd (bouwkunde), (verouderd) (historisch) binnenplaats, hof
een grote gehoorzaal van een universiteit
De opening van het academisch jaar vond plaats in de aula
een grote zaal voor bijeenkomsten, voorstellingen enz. in een middelbare school, een museum of eenigerlei andere instelling
De school was flink gegroeid en het oude aulaatje was daarmee te klein geworden.

*via Latijn "aula" van αυλή (aulé) "hof, hal"

Engelsauditorium, assembly hall

DuitsHörsaal, Aula

Spaansaula