avonturier

mannelijk (de)/avɔnty'rir/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die graag het avontuur opzoekt
Hij was een onstuitbare avonturier, jammer dat hij verongelukt is.
De CDT, de Continental Divide Trail, is pas een paar jaar oud en bekend om haar isolated untouched nature en is alleen weggelegd voor de moedige avonturier.
Aangezien wij geen avonturiers waren en de risico’s daarom zo veel mogelijk uit wilden sluiten, boekten wij op de conservatieve manier.

*Afgeleid van avontuur

Engelsadventurer

Fransaventurier

DuitsAbenteurer

Spaansaventurero

Italiaansavventuriere