baldakijn

mannelijk (de)/bɑlda'kɛɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

stoffen overdekking als ornament, meestal boven een troon, altaar of hemelbed
De achterkamer werd gedomineerd door een monsterlijk, ondateerbaar hemelbed met vier vergulde zuilen in Egyptische stijl waarop een baldakijn rustte van donkerrood fluweel, met geborduurde sterren van gouddraad. Wie zou in staat zijn te bevroeden hoeveel zuchten en gefluisterde geheimen er onder die sterrenstof waren blijven hangen?

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘troonhemel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

Engelscanopy

Fransbaldaquin

DuitsBaldachin

Spaansbaldaquín, palio