ballade

vrouwelijk (de)/bɑ'ladə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. episch dichtstuk in een aantal korte strofen waarin tragische gebeurtenissen verteld worden
  2. muziek (muziek) zangstuk met een verhalend karakter
    In Georgië is het nog steeds 1982. De tijd dat zangeressen nog zelf hun lange japon bij elkaar stikten en iedereen dacht dat een galmende ballade de juiste manier was om de luisteraar in het hart te raken. Eurovisienostalgie dus. Net als het begrip ‘roemloze uitschakeling’ Georgië bekend moet voor komen. Tubantia Stefan Raatgever 09-05-17 [https://www.tubantia.nl/show/eerste-halve-finale-zwabberende-stembanden-en-masterclass-pop~abf0d166/ Eerste halve finale: zwabberende stembanden en masterclass pop]
    Ze luisterden naar de ballade van talloze krekels en het ritme van de zee op de achtergrond.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘episch dichtstuk’ voor het eerst aangetroffen in 1509

Vertalingen

Engelsballad, ballade
Fransballade
Spaansbalada