ballast
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (scheepvaart) vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliserenDoor de ballast komt het zwaartepunt van het schip lager te liggen en kan het dus minder makkelijk omslaan.
- (spoorwegen) steenslag die men op het spoorbed stortDoor middel van betonnen dwarsliggers kan men tegenwoordig ook ballastvrije spoorwegen maken.
- iets dat hinderlijk zwaar is zowel letterlijk als ook figuurlijk gebruiktDe lastige kinderen zijn een hele ballast voor de overspannen ouders.Neem toch niet al te veel bagage mee op vakantie, het is alleen maar ballast.'Bram, je moet je hart volgen. Doe maar wat je wilt. Je moet je talent ontwikkelen. Vrouwen...' en hier zuchtte ze, 'zijn een ballast.' Ze gaf me een kus op mijn voorhoofd en verdween onhoorbaar mijn kamer uit. {{Aut|Sandes, David
Etymologie
* Leenwoord uit het Nederduits, in de betekenis van ‘last’ voor het eerst aangetroffen in 1390
Vertalingen
Engelsballast
Franslest
DuitsBallast
Spaanslastre, balasto, balastro
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek