bandiet

mannelijk (de)/bɑnˈdit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

scheldwoord (scheldwoord) iemand die misdaden pleegt
Ze zouden die bandiet een lange tijd op moeten sluiten.
(in afgezwakte betekenis) deugniet, schavuit [2], vooral gebruikt voor kinderen
verouderd (verouderd) struikrover

* Via "Bandit" van "bandito" (< Latijn bannitus). In de betekenis van ‘struikrover’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1599

Engelsbandit

Fransbandit

DuitsBandit

Spaansbandido

Italiaansbandito

Russischбандит

Poolsbandyta