bankroet
onzijdig (het)/bɑŋkˈrut/
Wat is de betekenis van bankroet?
bankroet betekent: de toestand van een rechtspersoon die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de toestand van een rechtspersoon die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen
Voorbeelden van "bankroet" in een zin
- Na het bankroet van de bank konden veel mensen naar hun geld fluiten.
- Bij een bankroet zijn de aandeelhouders, het personeel en de leveranciers vaak de slachtoffers.
Veelgestelde vragen over bankroet
Wat is de betekenis van bankroet?
bankroet betekent: de toestand van een rechtspersoon die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen
Welk woordgeslacht heeft bankroet?
bankroet is een onzijdig (het).
Wat zijn synoniemen van bankroet?
Synoniemen van bankroet zijn: faillissement.
Hoe gebruik je bankroet in een zin?
Voorbeeld: “Na het bankroet van de bank konden veel mensen naar hun geld fluiten.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bankbreuk, faillissement’ voor het eerst aangetroffen in 1555
Vertalingen
Fransfaillite, banqueroute
DuitsInsolvenz, Zahlungsunfähigkeit, Bankrott
Spaansbancarrota, quiebra
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek