banneling

mannelijk (de)/ˈbɑnəlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon die op last van de regering zijn eigen land heeft moeten verlaten
De Dalai Lama verblijft als banneling in India.

Etymologie

* van bannen

Vertalingen

Engelsexile

Fransexilé

DuitsExilant

Spaansdesterrado

Portugeesexilado

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek