bedreiging

vrouwelijk (de)/bə'drɛɪɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) een mogelijk gevaar
    Een bedreiging voor het milieu.
    Ik concludeerde dat mijn actie wellicht een soort bedreiging vormde voor hun eigen bestaan. Aanval is dan soms de beste verdediging.
    Rusland is niet te spreken over de plannen en zegt dat die een bedreiging vormen voor de Russen. De uitbreiding van het militaire bondgenootschap maakt Europa en de wereld zeker niet veiliger, stelt een woordvoerder van het Kremlin.

Etymologie

* van bedreigen

Vertalingen

Engelsmenace
Fransmenace
Spaansamenaza