bedreiging
Wat is de betekenis van bedreiging?
bedreiging betekent: (juridisch) een mogelijk gevaar
Betekenis
- (juridisch) een mogelijk gevaar
Voorbeelden van "bedreiging" in een zin
- Een bedreiging voor het milieu.
- Ik concludeerde dat mijn actie wellicht een soort bedreiging vormde voor hun eigen bestaan. Aanval is dan soms de beste verdediging.
- Rusland is niet te spreken over de plannen en zegt dat die een bedreiging vormen voor de Russen. De uitbreiding van het militaire bondgenootschap maakt Europa en de wereld zeker niet veiliger, stelt een woordvoerder van het Kremlin.
Betekenis en uitleg van bedreiging
Een bedreiging is een situatie of handeling die iemand in gevaar kan brengen of angst kan aanjagen. Het kan zowel fysiek als psychologisch zijn en betreft vaak een dreiging van schade of nadeel.
Het woord 'bedreiging' wordt vaak gebruikt in contexten waar er risico's of gevaar dreigen, zoals in gesprekken over veiligheid, relaties of milieu. Het heeft een negatieve connotatie en kan verwijzen naar zowel tastbare bedreigingen, zoals geweld, als abstracte, zoals economische risico's. Soms kan het ook gebruikt worden in een meer metaforische zin, bijvoorbeeld als iemand zich bedreigd voelt door kritiek.
Voorbeelden
- De constante bedreiging van cyberaanvallen houdt bedrijven alert en waakzaam.
- Na de bedreiging van de directeur voelde het personeel zich onveilig op de werkvloer.
- De klimaatverandering vormt een ernstige bedreiging voor de biodiversiteit op aarde.
Woordoorsprong
Het woord 'bedreiging' komt van de werkwoordsvorm 'bedreigen', dat afgeleid is van het Middelnederlandse 'bedreigen', wat 'dreigen' betekent. Het is verwant aan woorden die te maken hebben met dwingen of onder druk zetten.
Veelgestelde vragen over bedreiging
Wat is de betekenis van bedreiging?
bedreiging betekent: (juridisch) een mogelijk gevaar
Welk woordgeslacht heeft bedreiging?
bedreiging is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je bedreiging in een zin?
Voorbeeld: “Een bedreiging voor het milieu.”
Etymologie
* van bedreigen