beenbreuk

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈbembrøk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het gebroken zijn van een bot
  2. het gebroken zijn van een been (en niet van bijvoorbeeld een arm)
  3. Nartheium ossifragum , engelgras

Synoniemen

botbreukfractuurbotfractuur

Antoniemen

polsfractuur

Vertalingen

Engelsfracture of a bone
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek