behendigheid

vrouwelijk (de)/bəˈhɛndəxˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate waarin men fysiek zijn lichaam weet te coördineren

Etymologie

*Afgeleid van behendig

Vertalingen

Spaansagilidad

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek