bekeerling
mannelijk (de)/bə'kerlɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) iemand die zich recentelijk tot een bepaald geloof bekeerd heeft
Etymologie
* van bekeren .
Vertalingen
DuitsKonvertit, Bekehrter, Bekehrte
Spaansconverso
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek