bekeerder

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die probeert iemand anders te laten geloven in een bepaald geloof of een bepaalde overtuiging
    Ze moeten inzien dat het evangelie concreet beleven en uitstralen vruchtbaarder is dan achterhaalde en contraproductieve verplichtingen. Instellingen hebben geen moderne kruisvaarders of agressieve bekeerders nodig, maar gelovigen die de religieuze schaamte achter zich laten en bescheiden maar zonder gêne getuigen van wat hun leven draagt en oriënteert. De Standaard 16 AUGUSTUS 2000 OM 00:00 UUR | Geert Vanacker [http://www.standaard.be/cnt/dss16082000_002 Pluralisme van harte aanvaarden]
    Bovendien zorgde de invloed van christelijke missionarissen niet alleen voor de afschaffing van het kannibalisme, maar ook voor een langzame achteruitgang van de traditionele cultuur. Zelfs over het eeuwenoude houtsnijwerk hadden ze hun zeg: geen fallussymbolen meer, bijvoorbeeld. Of geen misvormde personages. Dat voor de Maori's die vertekening een uiting van respect voor God is hij alleen kan perfecte mensen maken had voor de bekeerders geen belang. Ook tatoeages, vooral die in het gezicht, werden sociaal onaanvaardbaar. De Standaard 20 APRIL 2002 Peter Jacobs [http://www.standaard.be/cnt/dst20042002_162 Respect verdient een neuskus]

Etymologie

* van bekeren