bekken

onzijdig (het)/ˈbɛkə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vrij ondiepe maar brede ronde schaal
anatomie (anatomie) het gebeente tussen beide heupen
Mensen hebben een nauw bekken en dat kan bij de geboorte van een kind een groot probleem zijn.
muziekinstrument (muziekinstrument) een slaginstrument bestaande uit een metalen schaalvormige voorwerp
Bekkens worden los gebruikt maar ook per twee tegen elkaar geslagen.
geologie, aardrijkskunde (geologie) (aardrijkskunde) glooiende laagte, bodeminzinking, stroomgebied

werkwoord

op een enthousiaste manier zoenen
Pieter stond in de hoek te bekken met die blondine.
goed in de mond liggen
Die titel bekt niet lekker en kan beter veranderd worden.

* Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘ring van de heupbeenderen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1702

Engelspelvis, cymbal

DuitsBecken, Becken, Becken

Spaansfuente, pelvis, platillos

Deensbækken