bel-etage

vrouwelijk (de)/'bɛletaʒə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bouwkunde (bouwkunde) in oude herenhuizen, kastelen en paleizen de (mooie) eerste verdieping of hoofdetage doorgaans gelegen boven een souterrain
    Ik liep naar een wenteltrap aan de achterkant, die naar de bel-etage leidde. {{Aut| Valens, Anton

Etymologie

*Pseudo-Franse samenstelling van belle (mooi) en etage

Vertalingen

Engelsground floor
Spaanspiano nobile, piso noble