belichaming

vrouwelijk (de)/bəˈlɪxamɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip
Het korte zwart-witfilmpje (alleen de lippen van de vrouw, Kyliáns vrouw en muze Sabine Kupferberg, zijn rood) is van markante grafische schoonheid. Donkere schaduwen, onheilspellend en hoekig vervormd, kruipen de trap op en af. Maar het mooist zijn Kupferberg en haar tegenspeler Peter Jolesch, die de belichaming lijken van Brels Vieux Amants (Kylián gebruikt in Scalamare overigens muziek van Han Otten en flarden Mantovani). NRC F. van der Wiel 29 maart 2017

* van belichamen

Engelsepitome, embodiment

Fransincarnation