belijdenis

vrouwelijk (de)/bə'lɛɪdənɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het afleggen van een verklaring om een bepaald geloof aan te hangen
Bij de protestanten moet je bij de belijdenis zeggen dat je God gelooft en dat je bij de kerk wil horen.

Etymologie

* van belijden

Vertalingen

Engelsconfession

Spaansprofesión, confesión

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek