beller

mannelijk (de)/'bɛlər/

Wat is de betekenis van beller?

beller betekent: de persoon die opbelt

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de persoon die opbelt

Betekenis en uitleg van beller

Een beller is iemand die telefonisch contact opneemt met een ander, vaak om informatie te vragen of om een gesprek te voeren. Het woord wordt meestal gebruikt in de context van het bellen met iemand, bijvoorbeeld voor een afspraak of om een vraag te stellen.

Je gebruikt het woord 'beller' vaak in situaties waarin je het hebt over iemand die een telefoonoproep doet, zoals in een klantenserviceomgeving of tijdens een informele chat. Het kan ook een nuance van urgentie of belangrijkheid met zich meebrengen als de beller een dringende boodschap heeft. In de moderne tijd, met de opkomst van smartphones en messaging-apps, kan het woord ook verwijzen naar iemand die via dergelijke platforms contact opneemt.

Voorbeelden

  • De beller aan de lijn was erg onduidelijk over zijn verzoek.
  • Als beller moet je altijd vriendelijk zijn, ook als de situatie frustrerend is.
  • Tijdens de vergadering was de beller niet te verstaan door een slechte verbinding.

Woordoorsprong

Het woord 'beller' is afgeleid van het werkwoord 'bellen', dat verwijst naar het maken van een telefonische verbinding. Het suffix '-er' geeft aan dat het om de persoon gaat die de actie uitvoert.

Veelgestelde vragen over beller

Wat is de betekenis van beller?

beller betekent: de persoon die opbelt

Welk woordgeslacht heeft beller?

beller is een mannelijk (de).

Etymologie

* afgeleid van de werkwoordstam van bellen