bemoeienis

vrouwelijk (de)/bə'mujənɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

interventie in een bepaalde gang van zake, het zich bemoeien met iets, moeite gebaan voor iets
Zijn bemoeienissen bleken volledig voor niets geweest te zijn.
Door zijn bemoeienis is alles toch weer goed gekomen.

Etymologie

* van bemoeien

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek