benedictine

mannelijk/vrouwelijk (de)/benədɪk'tinə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. drinken (drinken) Franse likeur, het eerst bereid in de benedictijnenabdij te Fécamp, gelegen in Normandië

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘Franse likeur’ voor het eerst aangetroffen in 1912