bengel
Wat is de betekenis van bengel?
bengel betekent: (spottend) brutaal iemand, m.n. een kind
Betekenis
- (spottend) brutaal iemand, m.n. een kind
Voorbeelden van "bengel" in een zin
- We hebben drie van die bengels grootgebracht, waar.
Betekenis en uitleg van bengel
Een 'bengel' is een ondeugend, vaak speels kind dat zich niet altijd aan de regels houdt. Het woord wordt vaak met een glimlach gebruikt, omdat het een zekere schattigheid en levendigheid oproept.
Je gebruikt het woord 'bengel' meestal in informele situaties, bijvoorbeeld als je het hebt over kinderen die graag kattenkwaad uithalen. Het heeft een lichte, positieve connotatie en wordt vaak gebruikt door ouders of volwassenen die met een zekere genegenheid naar de ondeugden van een kind kijken. Het kan ook toegepast worden op volwassenen die nog steeds een jeugdige, ondeugende geest hebben.
Voorbeelden
- Die kleine bengel kan echt niet stilzitten en is altijd in de weer.
- Toen ik jong was, was ik ook zo’n bengel die altijd met mijn vrienden avonturen beleefde.
- Hij gedraagt zich als een echte bengel, altijd grapjes makend en plezier hebbend.
Woordoorsprong
Het woord 'bengel' is waarschijnlijk afgeleid van het Middelnederlandse woord 'bengelen', wat 'slingeren' of 'wiegelen' betekent, en verwijst naar de speelse aard van kinderen.
Veelgestelde vragen over bengel
Wat is de betekenis van bengel?
bengel betekent: (spottend) brutaal iemand, m.n. een kind
Welk woordgeslacht heeft bengel?
bengel is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van bengel?
Synoniemen van bengel zijn: blaag, deugniet, rekelZelfstandig naanmwoord, schavuit.
Hoe gebruik je bengel in een zin?
Voorbeeld: “We hebben drie van die bengels grootgebracht, waar.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘deugniet’ voor het eerst aangetroffen in 1635