bepaling
vrouwelijk (de)/bəˈpalɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een voorwaarde, conditieU dient de algemene bepalingen te lezen alvorens door te gaan.
- omschrijving, definitie
- dat wat vastgesteld wordt om nageleefd te worden b.v. douanebepaling; voorschriftDe boekhouding moet gevoerd worden in overeenstemming met de daarvoor geldende wettelijke bepalingen.
- vaststelling door onderzoek of redenering b.v. hormoonbepalingDe bepaling van de afstand tussen de aarde en de maan gebeurt door middel van een radar.
- (taalkunde) woord dat of uitdrukking die een van de delen van een zin nader bepaalt b.v. bijvoeglijke bepalingIn de zin "Om twaalf uur gaan wij lunchen" is "om twaalf uur" een bepaling van tijd.
Etymologie
*Naamwoord van handeling van bepalen .
Vertalingen
Engelscondition, adverbial phrase
Franscondition, locution adverbiale
DuitsBedingung, Bestimmung, adverbiales Satzglied
Spaanscláusula, locución adverbia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek