berisping

vrouwelijk (de)/bəˈrɪspɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een strenge afkeuring van gedrag
De arts kreeg een berisping van het tuchtcollege.
Een mengelmoes van berispingen, ontkenningen en verwensingen die zowel fluisterend als luidkeels werden uitgesproken.

*Naamwoord van handeling van berispen .

Engelsrebuke, reprimand

DuitsRüge, Tadel, Verweis

Spaansvituperio, reprimenda, represión