bestendig
Wat is de betekenis van bestendig?
bestendig betekent: duurzaam, blijvend, niet veranderlijk, permanent bn
Betekenis
- duurzaam, blijvend, niet veranderlijk, permanent bn
- bestand bn, resistent bn tegen iets
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bestendigen
- gebiedende wijs van bestendigen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bestendigen
Voorbeelden van "bestendig" in een zin
- Bestendige groei.
- Het is bestendig weer
- Dit apparaat is bestendig tegen water.
- Ik bestendig.
- Bestendig!
Betekenis en uitleg van bestendig
Het woord 'bestendig' verwijst naar iets dat duurzaam, stabiel of langdurig is. Het impliceert dat iets niet snel verandert of vergaat, en dat het bestand is tegen invloeden van buitenaf.
Je gebruikt 'bestendig' vaak in situaties waarin je wilt benadrukken dat iets tegen een stootje kan of niet snel uit de mode raakt. Bijvoorbeeld, een bestendige relatie of een bestendig product zijn termen die aangeven dat er sprake is van een zekere zekerheid en betrouwbaarheid. Het woord kan ook een positieve connotatie hebben, wat aangeeft dat iets waardevol is omdat het tijd en omstandigheden doorstaat.
Voorbeelden
- De bestendige groei van het bedrijf is te danken aan hun innovatieve strategieën.
- Zij heeft een bestendig gevoel van liefde en steun in haar familie, wat haar helpt in moeilijke tijden.
- Het oude kasteel is bestendig tegen de elementen, ondanks de vele stormen die het heeft doorstaan.
Woordoorsprong
Het woord 'bestendig' is afgeleid van het Middelnederlandse woord 'bestendich', wat 'standvastig' of 'duurzaam' betekent. Het is verwant aan het woord 'stand' dat stabiliteit en continuïteit aanduidt.
Veelgestelde vragen over bestendig
Wat is de betekenis van bestendig?
bestendig betekent: duurzaam, blijvend, niet veranderlijk, permanent bn
Hoeveel betekenissen heeft bestendig?
bestendig heeft 5 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je bestendig in een zin?
Voorbeeld: “Bestendige groei.”
Etymologie
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘blijvend’ voor het eerst aangetroffen in 1569