bestraling

vrouwelijk (de)/bəˈstralɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de handeling van straling toedienen (vaak om medische redenen)
    De kankerpatiënt kreeg naast de operatie en de chemotherapie ook nog 14 bestralingen.
    Door middel van bestraling wordt voedsel tegen ongedierte beschermd.

Etymologie

* van bestralen

Verwante woorden

Bestbestabestaanbestaanbaarbestaanbaarheidbestaanbarebestaandbestaandebestaansangstbestaansbasisbestaansbronbestaansduur
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek