bestrijder

mannelijk (de)/bə'strɛɪdər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die iets probeert te beperken of tegengaan

Etymologie

* van bestrijden

Verwante woorden

Bestbestabestaanbestaanbaarbestaanbaarheidbestaanbarebestaandbestaandebestaansangstbestaansbasisbestaansbronbestaansduur
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek