betovering

vrouwelijk (de)/bəˈtovəˌrɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een op magische wijze opgelegde verandering
„Het was een bewolkte, zwoele namiddag; de matrozen hingen lui op het dek rond of staarden wezenloos over het loodkleurige water. Queequeg en ik waren rustig een zogenaamde zwaardmat aan het weven als extra sjorring voor onze sloep. Om ons heen was alles zo stil en gedempt en toch ook vervuld van wat ging komen en in de lucht hing zo’n mijmerachtige betovering dat die zwijgende mannen stuk voor stuk in hun eigen onzichtbare ik leken op te gaan.

*Naamwoord van handeling van betoveren

Spaansencanto, embrujo, encantamento