betrouwbaarheid

vrouwelijk (de)/bə'trɔubarhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate waarin met iets of iemand kan en mag vertrouwen
De betrouwbaarheid van informatiesystemen wordt vooral bepaald door de mensen die er mee werken en de software die gebruikt is
eerlijkheid
De betrouwbaarheid van de wethouder was verdwenen toen bleek dat hij gelogen had over zijn verleden.

*afgeleid van betrouwbaar

Engelsreliability

Fransfiabilité

DuitsZuverlässigkeit

Spaansfiabilidad, confiabilidad