beuzelpraat

mannelijk (de)/ˈbøzəlˌprat/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. pejoratief (pejoratief) onzin die iemand vertelt
    Deze jongen had weer enorme beuzelpraat uitgekraamd over de wilde avonturen die hij op zijn vakantie had meegemaakt.

Synoniemen

gekletsgeleutergewauwelprietpraat

Vertalingen

Engelschit-chat, gossip
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek