beweegkracht

mannelijk/vrouwelijk (de)/bəˈwexkrɑxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) invloed die iets van plaats of stand doet veranderen
De vanaf de jaren dertig van de negentiende eeuw ondernomen experimenten om elektriciteit in mechanische beweegkracht om te zetten, bleven eerst zonder succes.
figuurlijk (figuurlijk) oorzaak van de gedrevenheid waarmee mensen zich inzetten
U zegt, dat het geloof in elk geval een machtige beweegkracht is geweest.

Etymologie

*, vergelijk "Bewegkraft"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek